Runner’s Block

Zo’n zonovergoten zondagochtend. Met m’n loopkluppie in het bos. De grond is gortdroog en bezaaid met vergeelde dennenaalden. Het stof stuift hoog op als we kris kras over de bospaden trekken. Naast me loopt een collega-loper, incognito en vanaf heden in deze blog opgevoerd als Benny. Z’n schoenen glimmen me tegemoet. Nagelnieuw en bepaald geen impulsaankoop. 8 jaar heeft hij met zijn schoenen gedaan. De demping moet vergelijkbaar zijn geweest met de comfortvering van een Trabant uit 1958. Dat hij er afstand van heeft kunnen doen is een wonder. Na zo’n tijd treedt er onherroepelijk een hechting op die z’n weerga niet kent. Van schoenen ga je hóuden. Die gaan een beetje bij je horen. Al die kilometers die er onderdoor zijn gevlucht, die gooi je niet zomaar weg, die hang je niet zomaar aan de wilgen.

7 maal om de aarde

Enfin, Benny dus, met kakelvers schoeisel. Hij is goed loopgezelschap. De vorige posts van Losse Veters heeft hij inmiddels ook gelezen.  Zwoegend door een steeds verzengender hitte praten we over iets wat ons allebei boeit: schrijven; hij over sport, ik verhalend, fictief. Over een constante schrijfproductie, redactie en deadlines. Onder de woordenbrij schuiven onze schoenen over denneappels en losse steentjes. De schoenen van Benny krijgen een aardige vuurdoop. Het gesprek komt op een akelig onderwerp. Writer’s Block. De no-go-area van elke schrijver. Het afglijden in een diep dal vanwaar je de randjes niet meer kunt zien. We schudden een rilling van ons af. Gelukkig. Is ons nog nooit overkomen. We hebben woorden zat, hoewel onze kelen akelig droog geraken en de zon vals op onze schouders schroeit.

Thuisgekomen spoel ik het zand van me af en installeer me met een bruine boterham met kaas in de hangmat. Het is mijn lievelingsplek en absoluut dé stek om 1. een goed boek te lezen 2. in slaap te vallen of 3. die bijzondere momenten uit je dag te overpeinzen. Ik denk na over wat we zeiden, over Writer’s Block, en tel mijn zegeningen nog eens na omdat ik blij ben dat ik in volledige samenwerking met mijn toetsenbord nog steeds over aardig wat verbaal geweld beschik. Geen zorgen dus. De zon speelt een spel met de wolken en langzaam zak ik steeds verder weg, en slaap in het groen dat me omringt.

Met de zon op mijn oogleden zak ik weg in een akelige droom waarin ik loop en loop, de weg kwijt raak in het bos, helemaal alleen, en vervolgens ergens in val, een enorme put, diep-diep-diep. Er komt geen eind aan dat vallen. Dan schrik ik wakker. Pfoe. Ik schud mijn droom uit mijn gedachten. Stel je toch eens voor, dat je op een dag niet meer kunt hardlopen. Niet geblesseerd, want blessures gaan over, met rust en aandacht, en dan kun je weer beginnen met opbouwen. Nee, dat het op een dag gewoon óver is met de liefde. Dat die passie die me in het bloed lijkt te zitten op een dag besluit het bijltje erbij neer te gooien. Hardlopen? Bekijk het maar… We doen het niet meer!

Die gedachte laat mijn hart een keer overslaan. Ik moet er niet aan dénken! Elke dag waarin zich een moment voordoet van “diep dal” denk ik aan mijn hardloopschoenen. Ik heb de animale behoefte om te schrijven, ik kán niet zonder, maar datzelfde geldt evenzeer voor het rennen. Te lang niet rennen betekent een opeenhoping van loopbehoefte, wat resulteert in een zeer chagrijnige Vaal. Over no-go-area’s gesproken. Zover wil je het echt niet laten komen. Rennen behoort tot mijn primaire driften, zoiets als het stillen van honger en dorst, de onderste laag in de Piramide van Maslow. Basaler kan niet.

De gedachte aan een Runner’s Block doet me ondanks de zomerhitte rillen. Het zal toch niet… dus plan ik mijn agenda vol met duurloopjes om te genieten van dat wat me het meeste raakt: de kinetische energie in mijn benen. Of, in formule (als rasechte alfa toch altijd weer een uitdaging):     E_k=\tfrac12 m v^2
Ik wil alles tellen, mijn zegeningen, de dennenaalden in het bos, het aantal hectometerpaaltjes over de hele wereld, maar laat me in Godsnaam rennen. 7 maal over de aarde. En terug. Met liefde en plezier. Desnoods op de oude schoenen van Benny.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: