Nectar & Ambrozijn, Ezels & Stenen

Me vandaag weer eens laten verleiden tot een dag van slecht eten. Of beter: niet eten. Na het ontbijt niets meer gegeten; met mijn metabolisme is dat geen goed idee. Dat zou ik moeten weten. En eerlijk gezegd: dat wéét ik ook. Ik voel het aan alles. Tegen twaalven stond ik eigenlijk al op mijn grondvesten te schudden, maar de doos met koekjes op het secretariaat bracht uitkomst. Eéntje dan. En een spekkie. Want als er één ding is waar ze op mijn werkplek goed voor zorgen, dan is het wel voor de inwendige mens die snakt naar allerhande zoete rotzooi.

Ik had me voorgenomen nog iets te eten, deze middag. Maar net dat éne moment dat het goed uit kwam was ik verdiept in de vele mails die nog op me lagen te wachten na een paar dagen afwezigheid. En ik ken mezelf. Passeer ik dat momentum waarop mijn lijf zich duidelijk roert (IK-HEB-HONGER!) dan hoef ik daarna ook niets meer. De honger verdwijnt en ik kan uren verder gaan zonder dat er ook maar een knaagje door mijn maagje trekt (vrij naar I’m so rumbly in my tumbly van Winnie the Pooh).

Maar dan moet je níet gaan hardlopen. En al mijn zinnen stonden bij het opstaan al naar rennen. Eindelijk! Het liefst vér en heel hard. Dus trok ik om vijf uur met zorg mijn wonderslofjes aan, gooide mijn tassen in mijn auto en wég was ik – nadat ik nog een extra glucotabje had weggezogen, want ergens voelde ik wel aan dat dat niet helemaal goed zat met mijn bloedsuikerspiegel.

Ik had het kunnen weten. Ik wist het. Natuurlijk wist ik het. Na een korte sprint úit de parkeergarage knalde ik de hete zon in. En dat terwijl ik de dag in de airco had doorgebracht. De hitte sloeg me als een moker in mijn nek. Even wennen, dacht ik nog, terwijl ik de bomen van de Erasmuslaan in het vizier kreeg. Zometeen loop ik in de schaduw, dan gaat het vast beter. Het prachtig aangelegde nieuwe rode fietspad zag er aanlokkelijk uit: dwars door een prachtig bomendecor. Aan het eind van de Erasmuslaan stond ik met een bonkend hoofd tegen een boom aangeleund. Zwarte sterretjes? Of zwarte sneeuw? In ieder geval iets met zwart en het ruiste erg in mijn oren. Oef. In een wat rustiger tempo hervatte ik mijn dribbel, maar de St Anna had alléén maar een gemeen heet zonnetje voor me in petto. Leuk als ik hier tegen de keien zou gaan, in het zicht van Jan en Alleman, bedacht ik me nog.

Het zou mijn eigen schuld zijn. Ik ken het belang van goed voedsel. Van tijdig eten. Van meerdere maaltijden, verspreid over de dag. Ik heb niet héél veel reserves, dus niet eten en dan je lijf aan een inspanning onderwerpen in de klakkende zon is niet wijs. Dat is me eerder overkomen. Ook toen ging ik tegen de vlakte. Sommige mensen leren nooit van de fouten die ze maken. Ik schaar me met liefde en plezier onder die categorie. Deze ezel kan zich rustig nog een paar keer fiks verwonden aan die zelfde goeie ouwe steen. Leg ‘m daar maar neer, ik raak ‘m vanzelf nog wel eens.

M’n loopje heb ik braaf uitgelopen. Let wel: op mijn tandvlees, en slechts het schamele aantal van 5 luizige kilometers. Ik had honger, ik had dorst, ik had het snot voor ogen. Ben meteen in mijn auto gestapt en naar de Appie gereden. Om een fikse maaltijdsalade. Een flink stuk geitekaas. Een liter yoghurt. Want een lijf moet je onderhouden. Al ben ik geen Goddess, je lichaam heeft verzorging nodig. Godenvoedsel. Eten. Fruit. Vitaminen. Water. Zórg. En ik mag in mijn handjes knijpen dat dat in mijn leven zo rijkelijk voorradig is.

Over het belang van voeding voor hardlopers bestaan diverse sites.
Op Run The Planet vind je informatie over hydration.
De site How to be fit geeft je een overzicht van de juiste voedselinname bij het hardlopen.
Als je RUNNING, HYDRATION, NUTRITION invult in google, word je overspoeld door alle sites die zich bezig houden met sport en voeding. Zeker een avondje browsen waard.

Maar eigenlijk komt het allemaal hierop neer: gewoon je gezond verstand gebruiken.

Alleen voor noodgevallen: glucotabs. Snelle suikers voor als die hongerklap je echt in your face raakt. http://www.glucotabs.nl/

Advertenties

2 Reacties so far »

  1. 1

    Gian said,

    Wat ben je toch een drama queen. Wel heerlijk leesvoer. Tot de volgende training. Vergeet je ontbijt niet.

  2. 2

    It’s very simple to find out any topic on net as compared to books, as I found this piece of writing at this site.


Comment RSS · TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: